Kom, geest.
Help ons het verhaal van ons land te zingen.
U bent onze moeder.
Wij zijn uw kinderen.
Wij rijzen op...
uit uw ziel.
Lieve Moeder:
U voorziet de aarde van uw schoonheid.
U reikt tot het einde van de wereld.
Hoe kan ik U vinden?
Toon me uw gezicht.
U, de grote rivier...
die nooit droog komt te staan.
Een nieuwe start.
Laat hem gaan.
We moesten 'm ophangen van u.
Onthoud, Smith, je bent hier geketend aangekomen.
Er hangt 'n donkere wolk boven je...
en dat wordt nog veel erger als ik nog meer opruiende taal hoor.
Begrepen?
Kapitein Newport, ik heb oesters gevonden.
Zo dik als m'n handen en zo groot als 'n steen en 't wemelt van de vis.
Ze zwemmen zo tegen je benen. We zullen als koningen leven.
Zoveel maanden op zee; We gaan niet verder zoeken.
Hier is 't goed genoeg.
Diep water tot aan de kust, met vrij zicht over de rivier...
onze vijanden zullen ons niet kunnen verrassen.
Breng de ankers en de midzeilen aan land...
voor als iemand met heimwee er vandoor wil gaan.
We moeten de inboorlingen niet voor 't hoofd stoten.
Als de oogst mislukt, moeten we wellicht met hen handelen.
Als we hier gesetteld zijn, kunnen we misschien de rivier opgaan;
Om 'n route te zoeken naar de andere zee.
Zuster!
De wilden bezoeken ons vaak en zijn vriendelijk.
Schuchter, als zenuwachtige herten.
Vannacht slapen we aan boord, in wapenrusting.
Morgen kappen we alle bomen binnen een halve mijl van onze ankerplaats...
waarna we wachttorens en een fort zullen optrekken.
Als dat gebeurd is, gaan we zaaien, huizen bouwen en brandhout verzamelen.
Lijntrekkers zullen zonder pardon worden gegeseld.
Meneer, wanneer gaan we eens poolshoogte nemen?
We zijn hier niet om te plunderen.
We gaan hier een kolonie stichten.
Hoeveel landen heb ik al achter me?
Aan goud heb je niks...
niet als over zes maanden de winter invalt.
Hoeveel zeeën?
Welke tegenslagen en gevaren?
Altijd geluk gehad, vriend.
Er zijn al vijf vaatjes weg. Iemand heeft ze gestolen.
Hier is regen in gekomen. En hier wormen.
Brandmerk 'm.
Snij z'n oren af.
Ik heb deze twee gevangen genomen...
ze spraken met de mannen. Ze spioneerden.
Hé, jij!
De wilden zijn ons niet langer goedgezind.
Als we die dag geen land hadden gezien, zou ik terug gegaan zijn.
We hebben 't meeste van onze voorraden opgegeten.
Onze beste mensen hebben koorts. De rest zal spoedig gaan muiten...
bijna net zo erg als schipbreuk.
De inboorlingen vertelden me over 'n stad stroomopwaarts.
En over 'n machtige koning die daar woont.
Ik stel voor dat we 'n afgezant sturen...
om te zien of hij kan worden overgehaald met ons handel te drijven.
Ondertussen keer ik terug naar Engeland om verse voorraden te halen.
Voor de lente ben ik niet terug. Ratcliffe neemt het commando over.
En tegen degene die de koning der wilden zal benaderen, zeg ik:
Het zal 'n riskante missie worden.
Kapitein Smith is de enige beroepssoldaat onder ons.
Wat zijn z'n kwalificaties?
Alles wat jij niet hebt. Toch wil ik één ding weten:
Wat houdt deze vriend van de beul tegen...
om een verbond tegen ons aan te gaan met de inboorlingen?
Natuurlijk alleen vanwege vreselijke martelingen.
Hij zou ze kunnen leren over gevechts- technieken en Engelse strategieën.
Als ik zo vrij mag spreken.
Zijn recht op de titel van kapitein is uiterst dubieus.
Van een boerenzoon...
kan niet verwacht worden dat hij optreedt met de integriteit van een heer.
Wil jij misschien dan gaan, Wingfield?
Je krijgt 'n kans om je reputatie te herstellen.
Grijp 'm met beide handen aan.
Wie bent u, die ik zo zwakjes hoor?
Wie drijft mij voort?
Je hebt leiderskwaliteiten, Smith.
Kan ik op je bouwen?
Welke stem spreekt er in mij?
Die me altijd voortdrijft.
Waar?
Ik werd altijd gestuurd door de ster.
Sturend.
Verlokkend.
Naar het fabelachtige land.
Daar zal het leven beginnen.
Een wereld die gelijk staat aan onze verwachtingen.
Een land waar je ziel weer zuiver kan worden.
Waar men zich volledig kan ontplooien.
We zullen 'n nieuwe start maken.
'N Nieuw begin.
Hier worden de zegeningen der aarde aan iedereen geschonken.
Niemand hoeft hier arm te zijn.
Er is hier goede grond voor iedereen...
die alleen nog maar bewerkt dient te worden.
We zullen 'n waar Gemenebest creëren.
Hard werken en zelfredzaamheid zullen onze deugden zijn.
Geen landheren die ons ruïneren en ons de vruchten van onze arbeid afnemen.
Geen onderscheid tussen mensen. Allen onder dezelfde wet.
Kapitein. We kunnen niet meer verder.
We gaan aan land.
Niemand zal onverschillig eten wat z'n vriend heeft verbouwd.
Of zijn voorraden stelen.
Mensen zullen elkaar niet misbruiken.
Laten we teruggaan. En terugkomen met meer mannen.
We zijn verdwaald.
Laat 'm gaan!
Het is eb geworden, kapitein.
De boot loopt vast.
Wees op je hoede. Schiet als je iets ziet.
De vreemdeling.
Zon.
En ook de maan.
'T Toont hoe de zon constant de nacht opjaagt, de hele wereld rond.
De hemel?
Nee.
Uit Engeland. 'n Land in het oosten.
Vertrekken?
Niet voor de lente. De boten zullen niet eerder terug zijn.
We hebben spullen die jullie misschien interesseren.
Buskruit.
Toen ik op 't punt stond te sterven, wierp ze zich bovenop mij.
Spaar zijn leven.
We moeten ze verdrijven...
nu ze nog met weinigen zijn.
Waarom zouden we...
als ze ons geen kwaad doen?
Ze willen alleen maar 'n stuk moerasland.
Nu nog wel.
Maar in de toekomst?
Hij kan haar onderwijzen...
over zijn land voorbij de golven.
Als ze niet vertrekken...
jagen we ze de zee in.
Hemel.
Zon.
Water.
Wind.
Ogen.
Lippen.
Oor.
Alle kinderen van de koning waren mooi. Maar zij...
de jongste, was zo bijzonder, dat zelfs de zon...
hoewel hij haar vaak zag, verrast was als zij tevoorschijn kwam.
Haar vader had 'n dozijn vrouwen. Honderd kinderen.
Maar zij was zijn favoriet.
Ze overtrof de rest, niet alleen qua uiterlijk...
maar ook qua intellect.
Iedereen hield van haar.
Maan.
Ze zijn zachtaardig. Liefhebbend.
Trouw.
Ze kennen geen list en bedrog.
Woorden als liegen...
bedriegen, hebzucht, afgunst, laster en vergiffenis zijn nog nooit gehoord.
Geen jaloezie.
Geen drang tot bezit.
Dat is wat ik werkelijk onder een droom versta.
Beloof 't me.
Stel je eigen volk altijd boven alles.
Ik ken mezelf.
Zelfs boven je eigen hart.
Hij is niet een van ons.
Ik word niet bewaakt.
Ze vertrouwen me.
Hitte.
Ik was ooit 'n piraat die alles stal wat voorhanden kwam.
Ik ben nu een vrij man.
Ze hebben me alles gegeven.
Ik weet het niet.
Ik heb een kind van de verdrinkingsdood gered.
Ik was me nooit zo bewust...
van m'n macht om over het leven en de dood van anderen te beslissen.
Wetteloos.
Ik was ten dode opgeschreven.
Nu leef ik.
Jij, mijn licht.
Mijn Amerika.
Liefde.
Negeren we die, als die ons bezoekt?
Moeten we niet nemen wat ons gegeven wordt?
Er is alleen dit.
Al 't andere is onecht.
Moeder.
Waar woont u?
In de hemel?
De wolken?
De zee?
Geef me 'n teken.
We verrijzen.
Bang voor mezelf.
Voor mij lijkt hij 'n god.
Wat is er nog anders dan dicht bij jou te zijn?
Vermoeden ze iets?
Kon ik maar de jouwe zijn.
En jij de mijne.
Ik zal je trouw zijn.
Waarachtig.
Niet langer twee individuen.
Eén...
één.
Ik ben.
De koning deelde mee dat ik vrij was. Hij zou me terugsturen...
onder de voorwaarde dat we, als de lente aanbrak, vertrokken.
Zijn opperhoofden adviseerden hem me te doden.
Ik had veel kennis vergaard over hun wapens. Hun verdediging.
Maar zijn dochter verzekerde hem dat ik 'n goed mens was.
Ik moest vertellen dat de inboorlingen in vrede leefden...
maar dat ze niet zouden tolereren dat hun land werd afgenomen.
Er was geen zee achter de bergen.
Slechts land dat zich oneindig uitstrekte.
Een land dat geen einde kende.
Kapitein Smith.
U bent terug!
De wilden mogen niet verder, kapitein.
Waar bent u geweest? Alsof je 'n geest ziet.
Alsof u uit de dood bent teruggekomen.
Waar is kapitein Ratcliffe? Onbekend.
Naar Engeland, zeggen ze. We hadden 'm nooit moeten vertrouwen.
Heeft u eten meegebracht?
Er is iemand vermoord.
Alleen maar stelen, stelen...
Sta op!
Ze gokken terwijl de huizen omvallen. Moet u de kerk zien.
De ziektes komen door 't moeras. Wie zorgt er voor jullie?
Doodgaan en ziektes, meer niet.
Ik zag 'n lijk in de modder. Je liegt!
Er stierven vannacht vier mensen en ze eten ze op!
Dieven! Jakhalzen! Bind ze vast!
Je ziet er goed uit, Smith. Je hebt je zeker goed vermaakt?
Je hebt jezelf uitstekend vermaakt, denk ik zo.
Je diende onze situatie te verbeteren. We hebben geleden.
Ik negeer de verhalen die ik heb gehoord.
Geen speeches, de situatie is veranderd.
Brutaliteiten kunnen we niet hebben. Dan krijgen we chaos.
Ik ben nu de baas. Je kapiteinsrang is je afgenomen.
Ben je bevoegd om mij te beoordelen? Dat is nu niet echt belangrijk.
Jammer dat je jezelf niet kon verdedigen tijdens je berechting;
Te bang zeker? Te schuldig om terug te keren.
Mijn berechting?
Je werd aangeklaagd op basis van 'n hoofdstuk uit Leviticus...
en veroordeeld tijdens je desertie.
Onze rechtspraak werkt snel.
Hij hield al 't goede voor zichzelf. Ons gaf ie verrot graan.
Jij en Smith zijn twee handen op één buik.
Hij heeft alleen aan zichzelf gedacht.
Ik heb alles gedeeld. Niets voor mezelf gehouden.
Hij heet niet eens Wingfield. Hij heet Woodson.
Woodson, zo heet ie. Hij verliet Engeland, beladen met schande!
Zet ze vast!
Iedereen die de bestrafing van deze schurken belet, wordt hard aangepakt!
Geef hier.
'N Proces heeft geen zin. Dit is muiterij.
Ik dood je in naam van de koning.
Zo dood als 'n pier. Net goed.
Ik kan bevestigen wat Mr. Argall zei.
In Engeland zou ik me schamen als m'n bediende omging met zulke personen.
Man, je was zelf een bediende.
Ik kreeg één kip toen ik ziek was. Small at er zes.
Kapitein Smith moet ons aanvoeren.
De president herfst 1608.
Vertel het haar.
Maar wat?
Ik hou van je.
Maar ik mag niet van je houden.
Het was een droom.
Nu ben ik wakker.
- Wat moeten we doen? - Niks.
Hij is gek.
Ongevaarlijk.
Voor jou.
Ik liet 'r van me houden.
Daar zorgde ik voor.
En wat was jullie meningsverschil?
Hij zei dat 't 15 oktober was. Ik zei de 17e.
Ik moet wel...
Jullie hadden ruzie over de datum?
De verdoemenis...
Zei ik niet dat jullie verder van de kust 'n nieuwe put moesten graven?
Waarom is dat nog niet gedaan?
Iedereen stopt waar ie mee bezig is en gaat 'n put graven!
Wie de grond niet in emmers kan dragen doet 't met z'n handen.
Hij die niet werkt, zal niet eten.
'T Werk van eerlijke en vlijtige mannen zal niet worden misbruikt...
om 'n stel leeglopers te onderhouden.
Voor hen is het land één grote ellende, dood...
een hel.
Terwijl ze honger lijden, zoeken ze naar goud.
Geen gesprekken...
geen hoop, maar alleen dit werk.
Als er zoveel goud zou zijn, waarom hebben de inboorlingen dan niets?
Je jaagt 'n droom na.
Zie je wat voor mannen ze hebben gestuurd? 'N Stel idioten.
Die gaan geen graan planten...
ze eten nog liever rauwe vis dan dat ze hout hakken.
Slecht water.
De steur is verdwenen.
Onvrede.
Zij zullen wijngaarden aanleggen en de wijn drinken!
Houd van 't goede en wijs het kwaad af.
Dicht de bressen...
Verlos me van 't lawaai van jullie muziek en liederen...
zodat ik niets hoor!
De Heer zal ze neerslaan...
't grote huis in stukken en 't kleine huis in stukjes!
Iemand moet Small dood schieten.
Hij heeft geen schijn van kans en hij zal ons allemaal besmetten.
Hij gebruikte Worthams lepel en nu is Wortham dood. Mijn vriend.
Moeten we afwachten tot iedereen dood is?
Meneer?
Ackley is dood.
Iemand heeft z'n handen opgegeten.
Hij is in ieder geval in stijl heengegaan.
Wat 'n vredigheid.
Alsof ie zo weer zou gaan praten.
Ik zal 'm missen. Ik denk wij allemaal.
We zijn nu nog met 38 man.
Terug naar de rivier gaan.
Haar beminnen in de wildernis.
Wat houdt je hier?
Wat zijn je intenties met haar?
En met hén?
Er zit niets in de rivier. Hij is helemaal leeg.
We willen terug naar Engeland. Alstublieft, meneer?
Waar is kapitein Newport?
Er is niets te eten. Kapitein Newport zal snel terug zijn.
Heeft hij eten? Dat is 'm geraden.
Maar wanneer gaan we naar Engeland?
Ze eten alle doden op. Gelooft u in geesten, kapitein?
De mensen zijn niet bang meer voor die Indianen.
Breng jezelf niet in gevaar.
Je hoeft verder niets voor ons te doen.
Waarom kwam je niet naar mij toe?
Ik weet 't, mijn liefste.
Vertrouw me niet.
Je weet niet wie ik ben.
Denk terug aan toen...
Dank u.
God zij met u.
Wie ben jij, die ik liefheb?
Zij.
Haar hand beefde.
Waar ga je heen? Ik ga m'n eigen weg.
Iets waar jij het lef niet voor hebt. Jullie redden het nooit.
Moet je niet meer mannen meenemen? Iedereen die wil, kan mee.
Ik wil proberen om te ruilen met andere stammen.
Ga, vaar uit. Wees voorzichtig, kapitein.
Alleen daar heeft m'n leven zin.
Haar liefde stelen.
Ze lag in vrede...
en staarde naar de hemel.
Bewegingsloos.
Bang voor m'n verlangen.
Dwaas die ik was.
Ik kan niet twee paden tegelijk bewandelen.
Twee paarden berijden. Misleiden.
Vasthouden aan het goede.
Zolang je dat doet, kun je aanspraak maken op het leven.
Zij, ongebonden.
De bron van al het kwaad.
Het geeft vulgariteit de vrije loop.
Onrecht wordt goedgepraat.
Ik weet iets als ik bij jou ben dat ik vergeet als ik weer weg ben.
Zeg me, m'n liefste...
zou je willen dat ik weer bij je kom wonen?
Vertrouwen.
Sluit je ogen.
Is dit de man van wie ik houd?
Zo lang.
Een geest.
Kom mee.
Waar ben je, m'n liefste?
Vrij.
Waar ben ik bang voor?
Kan liefde liegen?
Jij.
We kunnen het bos niet in.
Mag ik je Engeland laten zien?
Het is te ver.
Zolang ik bij je kan zijn...
is dat genoeg.
Dat fort is niet de wereld.
De rivier leidt me daarheen terug.
Maar ook voorwaarts.
Dieper...
de wildernis in.
Opnieuw beginnen.
Verruil dit valse leven voor 'n echt leven.
Geef de naam Smith op.
Wat doen jullie hier?
Neemt u me niet kwalijk, maar u bleef langer weg dan verwacht.
Ik ben zelf maar op onderzoek gegaan.
Waren er problemen?
Geen banden.
Eindelijk genoeg ruimte.
Losbreken.
Kan ik ze een andere kant opsturen?
Hoe zit het met de grond, kapitein? Is hij zo goed als we dachten?
Nee. Altijd alleen.
Ik heb nog nooit zo'n waardeloos stuk gezien.
Kijk om je heen, alleen maar moeras.
Zo veel water dat je in de aarde zakt. Laat de doden elkaar begraven.
Er zijn meer modderpoelen dan droog land...
die elk talloze, vraatzuchtige muggen voortbrengen.
Alleen een wilde kan hier overleven.
Maar naar het westen toe...
richting de bergen, of het zuiden, dat is een ander verhaal.
Daar kunnen we naartoe. Kom, m'n liefste.
Het stroomt.
Waar? Leven.
Ben je echt? Wij, in je ziel. Leven.
Krijg ik ze te zien?
M'n mond is droog.
M'n lichaam beeft.
M'n huid brandt.
Ik heb twee geesten.
Moet ik het vader vertellen?
Alleen dit bestaat.
Wie was ik?
Wie ben ik nu?
Moeder.
Wat heb ik gedaan?
Liefde kent geen grenzen.
Deze liefde is pijnlijk.
Ik ben...
Ik zal...
de jouwe zijn.
Een geheime oogst.
Ze zijn niet van plan om weg te gaan.
Van wie hebben ze zaden gekregen?
Kom met me mee.
Je moet me vertellen waarom.
Ze horen 't toch niet.
Hij ziet dat je van plan bent te blijven.
Ze komen eraan.
Sluit vrede met hem.
Hij accepteert geen vrede.
Waarom zou hij?
Ga met me mee. Waar moeten we leven?
In de bossen?
In 'n boomtop? 'n Gat in de grond?
Je moet met mij meegaan.
Naar 't fort. Je volk ontdekt snel genoeg dat je hierheen kwam.
Snel, mannen!
Pieken in de aanslag!
Aanvallen!
Linksvoor, mannen!
Stop!
Musketiers naar voren!
Jullie leven als beesten!
Hoe kunnen jullie nou land bezitten?
Dit land is gemaakt voor hen die het cultiveren. Beschaafde mensen!
Ze maken geen geluid meer. Maar ik kan niet...
Schiet 'm neer!
Waar wachten jullie op? Schieten!
Smerige heidenen!
Duivelsgebroed.
Zonen van het vagevuur!
Duivels uit de mond van de hel!
Heer, wend Uw gezicht niet van mij af.
U verlangt niet de dood van een zondaar.
Ik heb mij van U afgekeerd.
Ik heb niet naar Uw stem geluisterd.
Vaag ons niet totaal weg.
Ze beklimmen de muren!
Jij was het licht van mijn leven.
Mijn vreugde.
Ik kan je niet laten doden.
Ik ben te oud om dat te verdragen.
Vergeef me, vader.
Ik stuur je weg.
Dit is de laatste keer dat wij elkaar spreken.
Je bent niet langer mijn kind.
Het voedsel is vergiftigd.
Ze hebben een dode hond in de put gegooid.
We kunnen niet op zoek naar voedsel gaan.
Hoe lang kunnen we het uithouden?
Verhongering doet rare dingen met een mens.
Ik heb pijn. Ik weet niet of ik m'n hand ooit weer kan gebruiken.
Ik ben niets meer waard.
Er is iets wat je ons niet vertelt.
Wat schreeuwden ze? Wat heb je ze aangedaan?
Je weet niet waar je bent. Je houdt iets achter.
Als een wesp in een fles.
Gevangen. Om hen licht te geven.
Verlos ons van het kwaad, hef de duisternis op.
Veroordeel ons niet naar onze zonden.
Al uw mensen.
Voor velen ben ik een monster geworden.
Laat me niet in de steek.
Maak m'n hart zuiver.
Vertel 't hem.
De prinses zit in Pastancy.
Bij haar oom, Patowomeck, koning van die naakte duivels daar...
en een kennis van mij.
Ik praatte met z'n opperhoofden, en men stelde voor haar te verkopen.
Als zij in 't fort zit, valt de keizer niet aan. Hij is gek op 'r.
Weet je zeker dat je háár zag?
Met m'n eigen ogen. Ik heb met de koning zelf gesproken.
En voor wat wil die schurk haar verkopen?
Dat wilde ik net vertellen. Hij is gek op kammen.
Maar nu schijnt ie zijn zinnen te hebben gezet op 'n ketel.
Zoals mijn moeder gebruikte voor 'n stoofpot.
Wat ie ermee wil doen, geen idee.
Nou?
We nemen geen gijzelaars. Koning James zou dat niet goedkeuren.
Je laat ons liever afslachten? Ze heeft genoeg gedaan voor ons.
Ze heeft veel geriskeerd door mij te redden. Kom op dan.
Als ze ons geen eten had gegeven, zou jij verhongerd zijn.
Dan overleef ik het zeker. Zij heeft ons voor 'n ramp behoed.
We zullen haar vriendelijkheid niet op deze manier terug betalen!
Zij en haar soort staan op 't punt ons allemaal af te slachten.
Er zullen maar weinig overlevenden zijn, als de boten al terug komen.
Jij zei dat haar vader haar meer hoogacht dan wie dan ook.
Of heb je soms privé redenen voor je houding?
Ga terug naar je post.
De straf voor 't negeren van 'n order is ophanging.
Je overtreedt de wet. Dit is muiterij.
Ik overtreed de wet.
Ik heb informatie dat Smith van plan is...
met het meisje te trouwen en zichzelf tot koning van Virginia uit te roepen.
Jij voert 't bevel niet meer, Smitty. Ik zal nu de medaille dragen.
Je hebt je plichten verzaakt. De burgers van Jamestown verraden.
Daardoor ben je 't niet langer waardig om burger van deze kolonie te zijn.
Je voert het commando niet meer!
Arrogant en machtig, hè? Heer en heerser, hè?
Er moet orde heersen.
We kunnen niet toestaan dat mensen pretenties krijgen...
want dan zou er chaos heersen.
Kom dichtbij me.
Gesel 'm!
Kom dichtbij me.
Zeg dan, 'Mijn beste vriend.' Raak me aan.
'Ik zal bidden voor je gezondheid. Voor de rest van m'n leven!'
Niemand ontzegt mij respect.
Moge ik je in alles...
altijd bijstaan.
Laat 'm dwangarbeid verrichten.
Laat hem in 't bos bomen hakken voor de omheining.
Keten hem iedere nacht vast...
zodat ie tijd heeft zijn zonden te overdenken.
Moeder...
heeft hij dit schip voor mij gestuurd?
Geweten is een last.
Zoals een vlieg.
'N Blaffende hond.
Als je geen geweten hebt, wat kan je dan gebeuren?
Moeder...
U bent mijn kracht.
Anders heb ik niets.
Gooi dat touw maar!
De president.
Dat vergat ik je nog te vertellen.
De kapitein zit niet langer op die post.
Dat kan hij beter uitleggen dan ik.
Het is de prinses.
Dit zal uw huis zijn, mevrouw.
De eerwaarde Whitaker, die hier woonde, is al 'n tijdje dood, dus...
terugkeer van de drijvende eilanden.
De schepen keerden onder kanonschoten terug...
daarmee de inboorlingen tot vrede dwingend.
Ze zeiden al dat ze je gingen ophalen...
ik was erop tegen.
Ik wilde niet dat je iets overkwam.
We hadden moeten stoppen voor 't te laat was.
Wat is juist?
Geven om?
Verkeerd. Wie is deze man?
Nee...
Alles is perfect.
Alleen nú telt. Waarachtig.
Jij stroomt door al m'n vezels.
Als een rivier.
Kom.
Volg me.
God zegen je.
Genoeg.
Laat ons alleen.
Wil je deze man aanklagen? Weet je 't zeker?
Goed dan, Argall, genoeg geruzied. Ga nu maar.
Ik heb nieuws voor je.
De koning wil dat je naar Engeland terugkeert...
voor een eigen expeditie om de noordelijke kusten in kaart te brengen...
en misschien 'n doorgang kunt vinden naar de Oost.
Ik weet nog dat je ooit ambities had. Wil je die niet vervullen?
Zal je wel of niet 'n ware ontdekkingsreiziger zijn...
je grenzen verleggen?
De koning verwacht veel van je.
Plannen.
Zij zal voor u zorgen.
Mijn naam is Mary en die van jou is...
Ze zegt dat ze niet meer zo heet. Ze heeft geen naam.
Wat jammer. Dan zullen we je er één moeten geven.
Alsjeblieft.
Wrijven met de handdoek.
Ik zal vreugde vinden in alles wat ik zie.
Waar ga ik heen, Moeder?
Kleine stapjes.
Zo snel. Ik wil m'n lief.
Naar hem toegaan. De rivier. Stromend water.
Hem ontmoeten. Waar komt het vandaan?
Waar gaat het naartoe?
Waarom willen ze goud?
Kunnen ze dat niet maken?
Eten ze het op?
We verliezen ook ons eeuwige geboorterecht.
Kijk voorbij deze poorten. Eden ligt nog steeds vóór ons.
We zijn de Oude Wereld en haar ketenen ontvlucht.
Laten we 'n nieuw begin maken...
en een nieuw voorbeeld voor de mensheid stellen.
Wij zijn de pioniers van de wereld.
De voorhoede, naar de wildernis gestuurd om nieuwe paden bloot te leggen.
Onze sterkte ligt in onze jeugd, in onze onervarenheid onze wijsdom.
God heeft ons 'n beloofd land geschonken, een groot erfgoed.
Onheil zal over ons komen als we Hem onze rug toekeren.
Laat ons een land ontwikkelen...
waarin men zich volledig kan ontplooien.
Een land van de toekomst.
Ben ik nu zoals jij wenst?
Zijn ogen...
Jij kende me zoals ik lang geleden was.
Ik was nooit echt de man die jij dacht dat ik was.
Wat probeert hij te zeggen?
Kom. Laten we bij de rivier gaan zitten.
Wat betekent 't?
Ik kan niet slapen tot ik je weer zie.
Kijk me aan.
Er schuilt geen kwaad in jou.
Ik behoor jou toe.
Hij weet het.
Waar ben ik?
Wacht twee maanden...
en vertel haar dan dat ik dood ben.
Verdronken.
Op deze manier.
Hij heeft je verlaten, prinses.
Hij heeft je 'n hoop leugens verteld. Vergeet hem.
Ik heb verschrikkelijk nieuws.
Kapitein Smith is dood. Hij is verdronken tijdens de overvaart.
Hij hield heel veel van je.
Ongehuwd.
Waar is je liefde nu?
Waar is ons kind?
Jij hebt m'n leven met je meegenomen.
De god in mij gedood.
Ziet de zon dit?
We vleien ons op het bed van het lot.
We kunnen het verdragen.
Het in twijfel trekken.
Ik rouw.
Ik ben bedroefd.
Neem m'n hand, Vader.
Een aanzoek.
Veracht.
Verstoten, afgesneden.
Een hond.
Kom, dood.
Neem me mee.
Bevrijd me.
Laat me terugkeren tot wat ik was.
Toen ik haar voor 't eerst zag, dacht men dat ze alles opgegeven had.
Gebroken... verloren.
Ze scheen niets te merken van haar omgeving.
Ik wil de middag met je doorbrengen.
Hoe vraag ik dat?
Iemand zoals jij...
kan ongeluk in iets goeds veranderen.
Al die smart zal je kracht geven, en je de juiste weg wijzen.
Denk aan 'n boom, hoe die groeit rond zijn wonden.
Als 'n tak afbreekt, stopt hij niet met groeien...
maar blijft hij reiken naar het licht.
We moeten tegenslagen 't hoofd bieden en niet toestaan dat we onnodig lijden.
We moeten doorgaan met leven...
en met onze problemen leren leven.
April, mei en juni.
Juli, augustus... Wat is een dag?
Een dag?
Een uur?
Een uur bestaat uit 60 minuten.
Waarom heeft de aarde kleuren?
Ik heb vele passies doorstaan.
Elke dag, elk uur.
Zelfs in m'n slaap.
Ontwakend in verbazing.
Deze liefde is...
zo'n doolhof geworden...
dat ik niet langer weet... Was je bedroefd...
hoe ik eruit kan komen. ...toen je je vrouw en dochter verloor?
Geef haar 'n naam.
Rebecca.
Ik doop u in de naam van de Vader...
en de Zoon...
en de Heilige Geest. Amen.
Ze heeft geaccepteerd om de velden te helpen bewerken.
Ze heeft verstand van tabak verbouwen.
Men vond het jammer dat ze vertrok.
Uren verstrijken...
en ze spreekt geen woord.
Wie ben je?
Waar droom je van?
We zijn als gras.
Ben jij aardig?
Zij verbindt alles.
Ik werd lang geleden verliefd op haar...
zonder dat ik haar naam kende.
Als ik je ten huwelijk vroeg, wat zou je dan zeggen?
Vraag je me?
Waar moeten we dan wonen?
Hier.
In Engeland, als je wilt. Misschien is dat 't beste...
Dan kun je de gebeurtenissen hier vergeten.
Waarom doe je zo terughoudend?
Wil je geen 'ja' zeggen?
Als jij dat wilt.
Dit verwachtte ik niet. Rebecca?
Het spijt me.
Waarom huil je?
Ik denk...
dat ik gelukkig moet zijn.
Je houdt nu nog niet van me.
Maar op 'n dag wel.
Ben je je bewust van Gods onvrede...
over de zonen van Levi en Israël voor hun huwelijk met vreemde vrouwen.
Ben je bereid om tot het uiterste te gaan?
Wil je een verzoek schrijven waarin je als rijkste kolonist in Virginia...
De gouverneur wil een brief met daarin aannemelijke redenen voor 't huwelijk.
Kunt u zeggen dat dit het begin kan zijn tot de bekering van de inboorlingen.
Dat dit idee geen verband houdt met enige lichamelijke aantrekkingskracht...
maar alleen met het succes van de plantage. Voor de eer van uw land.
En uw eigen ziel.
Vernederd. Om een ongelovige te redden...
En toch raakt hij me niet.
En als dit niet u ware intentie is, wilt u dat dan doen?
Dan moet u wel echt van haar houden, Mr. Rolfe.
Schrijf.
Ik gebied u dat u zult antwoorden, gelijk de Dag des Oordeels...
wanneer alle hartsgeheimen onthuld zullen worden...
dat als u een geldig argument aanvoert...
waarom dit huwelijk niet voltrokken zou mogen worden...
u dat zult bekennen.
Moeder...
waarom kan ik me niet voelen zoals 't hoort?
Moet?
Oneerlijk voorheen...
dat moet nu ophouden.
Verwijder de doorn.
Hij is als een boom.
Hij beschermt me.
Ik lig in zijn schaduw.
Kan ik mijn hart negeren?
Wat is van jou...
en wat niet?
Grote Zon, ik dank U.
U schenkt leven aan de bomen. En de heuvels.
En aan de waterstromen.
Aan alles.
Moeder.
Hier aanschouw ik Uw liefde.
Toon me de weg.
Leer me Uw wegen.
Geef me een nederig hart.
Verrassend nieuws:
We zijn uitgenodigd door de koning en koningin om naar Engeland te komen.
We krijgen 'n koninklijke audiëntie ter ere van jou.
Je bent beroemd daar.
Ver naar het noorden lente 1614.
Zijn bootsman leverde 'm uit aan piraten.
Het duurde 5 jaar voor hij eindelijk 'n nieuw schip had.
Alle schepen gingen naar Newfoundland.
Hij was op ontdekkingsreis in 't noorden. En toen kwam ie naar huis...
kapitein Smith.
Je kan wel met 'm lachen.
De zaken liggen nu anders.
Ze hebben 'm naar Londen teruggestuurd. Jammer.
Hij heeft veel voor dit stadje gedaan.
Leeft kapitein Smith nog?
Heeft u 'm gezien?
Ik kan 't niet.
Waarom niet?
Omdat ik dan zou veinzen dat ik van je hield.
Wat heb je toch?
Ik ben getrouwd...
met hem.
Hij leeft nog.
Ik hoorde 't in het fort.
Hij is nog in leven.
Getrouwd?
Je beseft de ware betekenis niet.
Maar toch is 't zo.
Lieve vrouw.
Liefde leidde tot ons huwelijk.
Maar de liefde kan 't ook verbreken.
Er is iets met haar...
dat ik nooit zal kennen.
Je vader heeft me gestuurd.
Bij iedere Engelsman die ik tegenkom...
moet ik 'n inkeping...
in deze stok maken.
En ik moet de God zien...
waar ze zo vaak over spreken.
Londen zomer 1616
het stromende water weerspiegelt hun vreugde...
kabbelend tijdens hun spel.
De wilde bochten tonen hun geneugten...
en iedereen viert feest, vrolijk en wel.
Moge zij immer gezond rondwaren...
en engelen haar leven sparen.
De Prinses van de Nieuwe Wereld brengt nieuw leven...
en vervult ons met innige vreugde.
Blijf bij me.
Ik heb veel fouten gemaakt.
Het leven heeft me naar dit vreemde land gebracht.
Ik weet nauwelijks waar ik ben.
Er zijn er zoveel.
Zoals grassprietjes.
Ik hoop dat m'n volk me ooit vergeeft.
M'n hart is zo vaak met hen gestorven.
Zeg tegen m'n vader...
dat ik nog steeds z'n dochter ben.
Alle eer voor u.
Lieve vrouw...
geef je nog om me?
Ik kan niet iemand anders voor je zijn.
Ze was nooit met me getrouwd als ze had geweten dat hij nog leefde.
Ze heeft zich onwetend aan mij verbonden en ik zal niet...
Ik zal haar niet houden aan een verbintenis die ze hekelt...
en bijdraagt aan haar ellende.
Ik zal niets tegen haar wil doen.
Ten slotte.
Ik denk dat je nog van 'm houdt.
En dat je geen vrede kent tot je 'm weer ziet.
In mijn ijdelheid dacht ik dat je van me zou houden...
en dat kan niet, en dat hoort ook niet.
Je bent...
blindelings een situatie binnengestapt die je niet kon voorzien.
Ik zal je je zelfrespect niet ontnemen.
Je bent exact de man die ik dacht...
zelfs nog beter.
Is 't verkeerd dat ik hier ben?
Ik had eerder willen komen, maar ik was vaak weg.
Misschien ga ik buiten m'n boekje dat ik hier zomaar kom...
maar ik heb vaak aan je gedacht.
Na mijn vertrek is 't je goed vergaan.
De koning heeft je zelfs ontvangen. Iedereen spreekt lovend over je.
Je hoort erover op straat. 'Her Ladyship.'
Wie had dat kunnen denken?
Je wist dat ik voor iets was voorbestemd, toch?
Heb je je bestemming gevonden, John?
'T Lukt je wel.
Misschien heb ik 'm wel gemist.
Ik dacht dat 't een droom was...
destijds in de bossen.
Maar 't is het enig waarachtige.
'T Is net alsof ik voor het eerst tegen je praat.
Kunnen we niet terug naar huis?
Zo snel mogelijk.
Mijn echtgenoot.
Moeder, nu weet ik waar U woont.
April 1616.
Lieve zoon...
ik schrijf je dit zodat je in de toekomst wellicht begrijpt...
wat dan slechts 'n verre herinnering lijkt.
Je lieve moeder, Rebecca, werd ziek tijdens ons verblijf in Gravesend.
Ze vertelde me dat allen moeten sterven.
Ze zei dat 't voldoende was dat jij, ons kind, zou leven.